Skip to main content
சுதந்திரம்!!!
நித்தம் நித்தம் குறை கூறி
தற்பெருமை தலைக்கேறி
தவிக்கும் கும்பலில் - நானும் ஒருவனாய்....

அரிசி முதல் ஆட்சி வரை
கால் வலி முதல் கால்வாய் வரை
சுற்றமே குற்றம் என...

காந்தியா, நேதாஜியா?
யார் சரி, யார் வலியவர் , பெரியவர்..
பட்டிமன்றங்களில் பட்டையை கிளப்பும் -நாங்கள்
பீர் ஊற்றி சட்டை கழற்றி
சுதந்திரமாய் கூச்சலிடும் காக்காய்கள் - இறுமாப்பு!
" சுதந்திரம் பெற்றுவிட்டோமம்"...

தாய் மடி(விலை நிலம்) விற்று
தண்ணீருக்கும், தாணியத்துக்கும்
தலை விரித்து, தாடி வளர்க்கும்
தரம் உயர்ந்த முதலைகள் - நாங்கள்
ஆம்!!! " சுதந்திரம் பெற்று விட்டோமாம்"...

"தனி மனிதனுக்கு உணவில்லை
என்றாள் ஜகத்தினை ஆழிப்போம்!!!"
என்றான் பாரதி - என்னே ஒரு இறுமாப்பு!...

நம் சமூகமே சாக்கடையாய்,
உணவின்றி அலையும் தருணம்
சில பல ஆண்டுகளில்
இருந்தும், சிரிப்போம் மரம் விற்று,
பணம் வளர்ப்போம் நிலம் விற்று...ஏனென்றால்
" நாம் சுதந்திரம் அடைந்துவிட்டோம்"

இவை யாவும் தெரிந்தும், சகதியிலும், புழுதியிலும்
நெளியும் சாக்கடை புழுவாய் தானிருந்தேன்..
சேற்றில் முளைத்த சில தாமரைகள் பார்க்கும் வரை,
முள்நடுவில் முளைத்த சில ரோஜாக்கள் நுகரும் வரை...

உணர்ந்தறிந்து பின்பற்ற
விவேகானந்த்தரோ, புத்தரோ தேவையிலை
இந்த "தைரியவான்கள் போதும்
(" Masanamuthu Arunachalam Ra Aravindh
Nambi Loyola Durga Greens)நம்மில் மாற்றம் காண...

இயற்கையோடு இயைந்து, அதை
பாதுகாத்து வாழ்வதே " சுதந்திரம்" - என
உணர வைத்த நண்பர்களுக்கு
மனமார்ந்த வாழ்த்துகள்.....
    .

Comments

Popular posts from this blog

பேருந்து!!!

பிறர் தடவினாலும்-உரசினாலும், இடம்விடாமல் இடை தடவினாலும் உயிருள்ள ஜடமாய் - நெரிசலாய் நெருக்கமாய் பயணிக்கும் - தமக்கையும் மார்கழி மாதமயினும் வெப்பமும், தொப்பமுமாய் நனைய - தமையனும்.... முதியோர் இருக்கையில் இளைஞன் அமர்ந்தும் கேட்க முடியா- பெற்றோரும்... மன ஊனத்தால் - உடல் ஊனத்தை ஏளனமாய் ஏய்க்கும் - பதறுகளும்... பணமே பலனென்று பொருள் திருடும் - திருடனும் திருப்தியாய்தான் வாழ்கின்றனர்... எத்தனை நிறம், எத்தனை மனிதம்,எதனை மிருகம்- நம்மில்.. கற்கிறேன் வாழ்க்கையை காலை மாலை பயணத்தில்...

பெண் என்பவள்!!!

வெட்கி குனிதல் நாணம்! ஈர்பல் நகைத்தல் வெட்கம்! விசும்பிய குரலும், சுருங்கிய விழியும் நேசம்! கோதிய விரலும் கோதுதல் பதமும் பாசம்! மக்கட்- அதட்டிய பின்பு, தானே அழுதிடும் கண்கள் சோகம்! பஞ்சனை மஞ்சத்தில் மேனி பசுந்தீ பரவலாய் மோகம்! தன்னுயிர் நீந்தீனும் மக்கட், பதி நினை மறவா- ஒரு தீரா தாபம்! தன் உடல் எரித்தும் ஒளி கொடுக்கும்- அவள் என்றும் அணையா உயிர் தீபம்!...

நிராகரிப்பு!!!!

அவனும் வேண்டாம் அவனென்றால் எதுவும் வேண்டாமாம்! தன்னிலை தாழாமலும் பெண்ணிலை குறையாமலும் கூறினாள்... என்ன உக்கிரம்!!!... வழிபார்த்து விழியாக வாசல் வந்தேன்- கூறிய செவிரெண்டும் விழுங்கியவை யாவும் தாக்கின மின்னலாய், வழியுமுன் உள்ளடக்கிய விழியாய், விழி நிமிர்த்தி நான் கண்டேன் என்னவள்- சென்னிலவாய் கோபத்தில்...! நகைத்த இதழும் கனத்த இதயமுமாய் கண் நீர் சிரிக்க விடைப்பெற்றாள் விரைவாக.. தடுமாறிய இதயமும் தடம்மாறிடா உறவுமாய் நிமிர்ந்த சிரமும் தாழ்ந்த விழியுமாய் நான்... குறிப்பறிந்து குறைகூறா மனதுடன், என் வலியை வழியனுப்பி, என்னவள் வலி உணர்துனர்ந்தேன்... கட்டுபாடற்ற கலங்கிய விழி அணையுடைத்து- அரங்கேற்றியது கண்ணீர் மழையை என்னவளுக்காய்... வெட்க்குகிறேன் நான், நடந்து முடியா வார்த்தைகளுக்கும் அரங்கேறிய நாடகத்துக்கும்... நிச்சயமாய்!!! அவள்- என்னவள்தான் என் நெஞ்சின் அறையில் நான்! - அவளுக்கில்லை ஆம்ம்...! அவளுக்கானவன் நானில்லை- இருந்தும் அவளை நிராகரிக்க முடியவில்லை, அவள்!- என்னின் அலைகழிக்க முடியா " இதய துடிப்பு " .... .