காதல(லாய் ஓர்)ர் தினம்....

முன் நின்று, முதல் பார்த்து

     முறுவலித்து - பின் சென்று

வழிப்பார்த்து, விழியால்

    நகைத் தெல்லாம் ஓர் காலம்....

ஆம்!!!! அன்றெல்லாம்

" யானோக்கும் காலை நிலனோக்கும் நோக்க்காகால்
  தானோக்கி மெல்ல தகும்"

    என்றோம் வள்ளுவன் வழியாய்...

விரல் வலிக்க எழுதியும்,

    கால் வலிக்க காத்திருந்தும்,

கனத்த இதயமும்

   கையில் கடிதமுமாய்

காதல் செய்தோம்....

வலியிருந்தது அனால் வழியில்லை

    இணை சேர..- எத்தனை
எத்தனை தடைகள்

    " சாதி என்றான், பேதமென்றான்

மதம் என்றான், குலமென்றான்
    பணமென்றான்"- பகட்டாய்...

இன்றும் இவை இருக்கிறது
    யார் இல்லை என்றார்....

காதலை கனினியிலும், கைபேசியிலும்
   கதைத்தோ, குறுந்தகவல்
கொடுத்தோ, பெற்றோ மகிழ்கிறோம்...
   இதுவா காதல்..?

" கண்களவு கொள்ளும் சிறுநோக்கும் காமத்தில்
செம்பாகம் அன்று பெரிது"...- இதுவல்லவே...!!!

பிழை கூறவில்லை நான்!

    மண்ணில் சிலர் உளர்...

யாம் வேண்டுவதெல்லாம் ,

    " பெற்றோர் நிராகரித்தலும்,

      பிள்ளைகள் விரட்டுதலும்" வேண்டாமே?...

     அன்பும், அரவணைப்பும்

பொறுமையும், விட்டுகொடுத்தலுமே காதல்...

காதல் தினமும் தேவை, பின்
     எதற்கோர் தனி காதலர் தினம்,
வாழ்வோம் " காதலாய் ஒவ்வோர் தினமும், கணமும்"...

.